Bitartean ibillico dira becatutic becatura amilduaz; oraiñ pensamentu batean, gueroseago itz loyak gozotoro aditzean: oraiñ escuca, edo queñada batean, guero musu edo laztanetan: oraiñ ipui ciquiñac contatzen, guero dantzan, edo dantza ondoan
alberdanian.
J.B. Agirre
Poema-bilduma honen aurreneko bertsioak
Arabako Foru Aldundiaren “Ernestina de Champourcin” saria
jaso zuen 2005. urteko aldian.
Argiaren txoriak lotara doaz,
eta egia ttipien ikara sotil bat
uzten digute arrametan.
Gabriel Ferrater
Uraren bidez esan.
Behin eta berriz hasi. Ez izan betiko.
Hil behar izan. Hil. Baina ez orain.
Angel Erro
Geografiaz, asimetriko;
eguraldiz, nahasi.
Mapaginean beti.
Neure burua deskribatzeko,
sobera hamabost hitz.
Ez dut sekula ondo jakin
ezagun berri bat
agurtzen noiz hasi.
Zehatz ez dut inoiz jakiten
nori agur esan
buru keinu batez,
nori esku biak
berokitik kanpo,
noiz eskua eman,
noiz besarkada bat,
nori egin
–gura barik–
ez ikusi.
Behin ere ez dut asmatzen
noiz masaila eman,
noiz ezker eskua,
noiz ezpain mutturra;
ez noiz behar duten
bi izan musuak,
noiz hiru, edo bat.
Ez dut sekula ondo jakin
noiz hurbildu,
noiz urrundu,
noiz gelditu
ezagun berria
ezagutu guran.
Zehatz ez dut inoiz jakiten
izen berriren bat
agendan noiz sartu,
izen bat noiz pasa
agenda hiletik
agenda berrira,
eta noiz ez. Eta
agendetatik noiz
behin betiko kendu
Gure aita zena
–santuaren egunaz jaio baitzen–
Miguel deitzen zen ponteko izenez,
Miguel Marculeta.
Herrian, ordea, mundu guztiak
beti “Aramaixo” esaten zion
(herriko baserri
bat da “Aramaixo”
eta hala ere
ez gure aitonak ez aita zenak
ez zuten sekula